Behoefte aan woonomgevingen die zowel fysiek als sociaal veerkrachtig zijn

Het project Design Resilient Neighbourhoods van de faculteit Bouwkunde onderzoekt hoe ontwerp, infrastructuur en gemeenschapsvorming elkaar kunnen versterken. De onderzoekers benadrukken dat klimaatadaptatie en sociale samenhang hand in hand moeten gaan. Groene ruimtes en waterpleinen krijgen bijvoorbeeld een dubbele rol: ze helpen om wateroverlast en hittestress te beperken, maar vormen ook ontmoetingsplekken die de sociale structuur van de wijk versterken.

Eigenaarschap en participatie

Een belangrijk uitgangspunt is diversiteit, zowel in woningtypologieën als in bewonersgroepen. Wijken die bestaan uit een mix van koop- en huurwoningen, collectieve woonvormen en flexibele bouwconcepten kunnen zich beter aanpassen aan veranderende demografische en maatschappelijke omstandigheden. Ook het bevorderen van gemeenschappelijk eigenaarschap en participatie speelt een rol: bewoners die samen verantwoordelijkheid dragen voor hun leefomgeving, blijken meer betrokken en veerkrachtiger te reageren op veranderingen.

Klimaat als onderdeel van ruimtelijke planning

Daarnaast moet klimaatadaptatie een vanzelfsprekend onderdeel worden van ruimtelijke planning. Niet als losse maatregel, maar als integraal element in het ontwerp van straten, gebouwen en openbare ruimte. Denk aan vergroening voor verkoeling, waterberging in de ondergrond of slimme materialen die bijdragen aan energie-efficiëntie.

Sociale opgave

De TU Delft benadrukt dat de toekomstbestendige wijk niet enkel een technische opgave is, maar vooral een sociale. Door gemeenschappen te ontwerpen die zowel ecologisch als sociaal duurzaam zijn, kan de stad van de toekomst beter omgaan met de onzekerheden van klimaatverandering en maatschappelijke dynamiek.

Het volledige (Engelstalige) artikel is te lezen op de website van TU Delft

Bron: Biind